تبلیغات
بررسی اعتقادات وهابیت و سلفیت و مفتی زاده - پاسخ به مطالب آقا عبد الله قسمت چهارم

بررسی اعتقادات وهابیت و سلفیت و مفتی زاده

یکی از دوستان که خود را از مشارکین در مراسم دیواندره معرفی نمود در تماسی از بنده خواست که قبل از ادامه بحث  توضیح دهم اگر ما اجازه نداریم با این الفاظ از خدا بخواهیم که : ( خدایا به پیامبر اجازه بده که برای ما شفاعت کند ) پس معنای دعای بعد از اذان که می فرمایداللهم رب هذه الدعوة التامة و الصلاة القائمة آت سیدنا محمداً الوسیلة و الفضیلة وابْعثه مقاما محموداً الذی وعدته و رزقنا شفاعته و زیارته

 چیست و چگونه با استدلال قسمت های قبل جور در می آید؟ 

پاسخ : 

در اینکه این حدیث نشان از اعتقاد راسخ اهل سنت به شفاعت دارد شکی نیست اما توجه به نکاتی ضروری است قسمتی از جمله ای که شما نوشته اید حدیثی است که در کتب اهل سنت آمده است و متن آن در بخاری به این شکل است

«حدثنا علی بن عیاش قال حدثنا شعیب بن أبی حمزة عن محمد بن المنكدرعن جابر بن عبدالله أن رسول الله صلى الله علیه و سلم قال من قال حین یسمع النداء اللهم رب هذه الدعوة التامة و الصلاة القائمة آت محمداً الوسیلة و الفضیلة وابْعثه مقاما محموداً الذی وعدته حلت له شفاعتی یوم القیامة»

 

راویان این مطلب یعنی علی بن عیاش و شعیب بن ابی حمزه محمد بن المنکدر آدم هائی راستگو و مؤمن بوده اند جملاتی هم که بنده در ادامه این متن می نویسم دال بر بی ادبی به ساحت آن بزرگواران نیست اما ضمن احترام برای این بزرگواران به نظر می رسد  اگر

حدیث را به دو قسمت تقسیم کنیم

قسمت اولاللهم رب هذه الدعوة التامة و الصلاة القائمة آت محمداً الوسیلة و الفضیلة

و قسمت دوم : وابْعثه مقاما محموداً الذی وعدته حلت له شفاعتی یوم القیامة

هر دو قسمت مشکل دار است اما مشکل قسمت دوم بسیار بیشتر است چرا ؟ 

در قسمت اول می خوانیم که : ( آت محمدا الوسیله )

هر کسی با اندک دقتی می داند که  کلمه ( وسیله ) که در این حدیث مطرح است دادنی نیست تا ما از خدا بخواهیم آن را به رسول خدا بدهد  و ممکن نیست که رسول خدا (ص) دستور گفتن این سخن را بدهند .  

اگر بخواهیم وسیله را خیلی ساده معنی کنیم وسیله چیزی است که با آن کاری را انجام می دهیم . 

محدثین وقتی به این تناقض آشکار برخورده اند به جای ارائه نظرات صحیح تر گفته اند وسیله یک مقام است این سخن اصلا درست نیست  اگر به یک زبان شناس عرب غیر مذهبی رجوع کنید و از او بخواهید وسیله را برای شما تعریف کند هیچ گاه وسیله را به معنای مقام تعریف نمی کند .  

در لسان العرب آمده است : 

الوسیلة المنزلة عند الملك و الوسیلة الدرجة و الوسیلة القربة و وسل فلان إلى الله وسیلة إذا عمل عملا تقرب به إلیه و الواسل الراغب إلى الله ...

می بینید که در لسان العرب هم  بگونه ای همین اشتباه تکرار شده است اما سؤال این است که این موضوع در کجای قرآن آمده است؟ 

چگونه که یک کلمه واضح و بدیهی دارای معنائی مشخص به معنائی بکار رفته که اصلا در زبان عرب چنین معنی هیچ گاه نبوده و نیست و در قرآن هم کاربرد چنین معنی در مورد وسیله وجود ندارد . 

در مفردات به این حقیقت کمی توجه شده است و معنی وسیله واقعی تر بیان شده است : 

الوسیلة التوصل الی الشیء برغبة و هی اخص من الوصیلة لتضمنها لمعنی الرغبة و حقیقتة الوسیلة الی الله تعالی مراعاة سبیله بالعلم و العبادة و تحری مکارم الشریعة و هی کالقربة و الواسل الراغب الی الله تعالی

البته باید دقت داشت که وسیله می تواند فرد باشد یعنی خود رسول خدا می تواند وسیله ای باشد که با تمسک به ایشان و درخواست از او شفاعت ایشان شامل حال ما بشود . 

اما وسیله مقامی دادنی نیست که ما بگوئیم خدایا به حضرت ختمی مرتبت وسیله را بده . 

نتیجه اینکه وسیله یا عبادت و تهجد است که در این صورت رسول خدا در زمان حیاتشآن وسایل را جهت تقرب به ذات باریتعالی بکار گرفته است و یا وسیله خود شخص حضرت محمد (ص)  است  برای ما مسلمین که او را وسیله ی شفاعت قرار دهیم نزد خدا . 

در هر دو صورت جمله ی  ( آت محمد الوسیله ) مشکل دار است . 

مگر اینکه در قرآن وسیله را مقام تعریف کرده باشد که چنین چیزی نداریم و وسیله هیچ گاه در قرآن به معنای مقام بکار نرفته است . 

علیرغم جملاتی که در بالا گفته شد فرض می کنیم معنی غلط بعضی از علما را در مورد اینکه وسیله مقام است درست باشد در آن صورت  :

 یا رسول خدا در زمان حیاتش آن مقام را کسب کرده یا نکرده است . 

اگر کسب کرده است دعای ما بیهوده است و اگر کسب نکرده است و در اثر دعای ما به مقامی که وسیله نام دارد می رسد 

بدین معنی است که حضرت ختمی مرتبت مقام خود را تا حدی بالا برده است و از آن حد بیشتر زورش نرسیده است که مقامش را برساند حالا ما کمکش می کنیم تا مقامش رسانده شود .

حال سؤال این است که اگر به آن مقام نرسید به چه دلیل نرسید ؟ اگر اجل مهلت نداد بدین معنی است که العیاذ بلله خداوند با فرستادن ملک الموت اجازه نداد تا او به مقامی که برایش قابل دست یابی بود  برسد 

اگر به این دلیل نرسید که مقامی که باید رسول خدا به آن برسد بسیار بزرگتر از عمل خوب رسول خدا است در آن صورت دعای ما هیچ گاه ارزشی معادل عمل رسول خدا ندارد و نمی تواند او را در رسیدن به آن مقام یاری کند. 

اما در مورد قسمت دوم حدیث : 

در قرآن سوره ی اسراء آیه ی 79 آمده است : وَمِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَّكَ عَسَى أَن یَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُودًا

(( و پاسى از شب را زنده بدار، تا براى تو [به منزله‏] نافله‏اى باشد، امید كه پروردگارت تو را به مقام محمود برساند ))

لطفا به آیه دقت فرمائید در آیه فرموده است که عسی یعنی امید که اما در حدیث گفته است

مقاما محموداً الذی وعدته 

مقام محمودی که به او وعده داده اید . 

همانگونه که ملاحظه می فرمائید در قرآن مقام محمود برای رسول خدا قطعی نیست بلکه با عسی بیان شده است اما در حدیثی که مشاهده می فرمائید این مقام برای رسول خدا قطعی و وعده داده شده است 

یعنی این عبارات حدیث با ایه ی قرآن قابل جمع نیست 

علاوه بر این در حدیث با لفظ آمرانه با خدا سخن گفته شده است در حالیکه به خداوند نباید دستور داد 

از بقیه ی اشکالات وارد بر این حدیث فعلا می گذرم 

نتیجه : 

با توجه به اینکه راویان این حدیث انسان های مومنی هستند به نظر می رسد توضیح محدث بزرگ اهل سنت ابو عیسی در مورد این حدیث به واقعیت نزدیک تر باشد که گفته است این حدیث حسن غریب است . 

می خواهم بگویم که شاید یکی از راویان حدیث از نظر ضبط و حفظ دقیق کلمات حدیث مشکل داشته است و دقیقا آن چیزی که رسول خدا فرموده نقل نشده است . ( والله اعلم ) 

بنا بر این برا ی اینکه راه به خطا نبریم گفتن این نکته ضروری است که از این حدیث تنها می توان برداشت کرد که شفاعت امری واقعی است و باید برای وصول بدان دعا کرد اما نتایج دیگر از این حدیث یقینی  نیست و لذا قابل استناد علمی نیست .

در نهایت : 

توسل به این دعا جهت مجاز کردن جمله ی ( خدایا به پیامبر اجازه بده  برای ما شفاعت کند ) درست نیست 

تذکر این نکته ضروری است که منظور بنده این نیست که اجازه ی خدا برای شفاعت رسول خدا نیاز نیست که بر اساس قرآن حتما این اجازه نیاز است . 

بلکه منظورم این است در قرآن یا حدیث صحیح مجوزی نداریم که ما بتوانیم درخواست صدور این اجازه را بکنیم و به آن شکل دعا کنیم 

بلکه ما تنها مجازیم که از رسول خدا با احترام و ادب و بدون کاربرد جملات آمرانه بخواهیم تا نزد خدا برایمان شفاعت کند . 

 ادامه دارد 

  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :