تبلیغات
بررسی اعتقادات وهابیت و سلفیت و مفتی زاده - پاسخ به مطالب آقا عبدالله قسمت دوم

بررسی اعتقادات وهابیت و سلفیت و مفتی زاده


اما لازم است در مورد حال مردگان در احادیث و روایات کمی صحبت کنیم
 در ابتدا از دشمن رسول خدا (ص) همان کسی که به انحاء مختلف سعی کرد تا زوار را از حول مرقد مطهر رسول خدا پراکنده کند یعنی شیخ وهابیون ابن تیمیه مطلب می نویسم : 


از ابن تیمیه سوال شد چگونه میت می فهمد که زندگان او را زیارت می کنند ؟ابن تیمیه جواب داد :

وأما علم المیت بالحی إذا زاره وسلم علیه ففی حدیث ابن عباس قال قال رسول الله صلى الله علیه وسلم ( ما من احد یمر بقبر أخیه المؤمن كان یعرفه فی الدنیا فیسلم علیه إلا عرفه ورد علیه السلام ) قال ابن المبارك ثبت ذلك عن النبی وصححه عبد الحق صاحب الأحكام ( مجموع فتاوى ابن تیمیة ) ( ج24 ص 331   

میت می داند که زنده ای در حال زیارت او است و بر او سلام می کند همانگونه که در حدیث ابن عباس آمده است که گفت رسول خدا فرمود : وقتی فردی بر برادر مؤمنش می گذرد او را می شناسد و اگر سلام بکند او را جواب می دهد 

و مجددا از ابن تیمیه سؤال می شود که چگونه میت کلام زائر خود را می شنود و او را می بیند؟

که ابن تیمیه در پاسخ های خود به صراحت تأیید می کند که وقتی مرده مورد خطاب قرار می گیرد می شنود که متن کامل آن جهت مطالعه محققین در زیر آمده است البته تمام جملات ابن تیمیه در متن زیر مورد تأیید بنده نیست فقط می خواستم بگویم که حتی او نیز نتوانسته است این موضوع را انکار کند و قادر نبوده در مقابل حقیقت وجود حس شنوایی در مرده مقاومت کند .

متن سوال و پاسخ نامبرده :

هل المیت یسمع كلام زائره ویرى شخصه ؟ وهل تُعاد روحه إلى جسده فی ذلك الوقت أم تكون ترفرف على قبره ؟ فی ذلك الوقت وغیره ؟ وهل تُجمع روحه مع أرواح أهله وأقاربه الذین ماتوا قبله ؟ فأجاب : الحمد لله رب العالمین . نعم ! یسمع فی الجملة كما ثبت فی الصحیحین عن النبی انه قال ( یسمع خفق نعالهم حین یُولْون عنه ) ثم ساق أحادیث متعددة فی هذا المعنى ثم قال : فهذه النصوص وأمثالها تبین أن المیت یسمع فی الجملة كلام الحی ولا ینبغی أن یكون السمع له دائما بل قد یسمع فی حال دون حال كما یُعرض للحى فإنه قد یسمع أحیانا خطاب من یخاطبه وقد لا یسمع لعارض یعرض له وهذا السمع سمع إدراك لیس یترتب علیه جزاء ولا هو السمع المنفى بقوله ({إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى }النمل80 فإن المراد بذلك سمع القبول والامتثال فإن الله جعل الكافر كالمیت الذی لا یستجیب لمن دعاه وكالبهائم التی تسمع الصوت ولا تفقه المعنى . فالمیت وان سمع الكلام وفقه المعنى فإنه لا یمكن إجابة الداعی ولا امتثال ما أمر به ونُهى عنه فلا ینتفع بالأمر والنهى وكذلك الكافر لا ینتفع بالأمر والنهى وان سمع الخطاب وفهم المعنى كما قال تعالى ({وَلَوْ عَلِمَ اللّهُ فِیهِمْ خَیْراً لَّأسْمَعَهُمْ }الأنفال23 وأما رؤیة المیت فقد روى فی ذلك آثار عن عائشة وغیرها . وأما قول القائل هل تعاد روحه إلى بدنه ذلك الوقت أم تكون ترفرف على قبره فی ذلك الوقت وغیره ؟ . فإن روحه تُعاد إلى البدن فی ذلك الوقت كما جاء فی الحدیث وتُعاد أیضا فی غیر ذلك . ومع ذلك فتتصل بالبدن متى شاء الله وذلك فی اللحظة بمنزلة نزول الملك وظهور الشعاع فی الأرض وانتباه النائم . وهذا جاء فی عدة آثار أن الأرواح تكون فی أفنیة القبور قال مجاهد : الأرواح تكون فی أفنیة القبور سبعة أیام من یوم دفن المیت لا تفارقه فهذا یكون أحیانا وقال مالك بن انس بلغنی أن الأرواح مرسلة تذهب حیث شاءت والله اعلم . ا.ﻫ مجموع فتاوى (ج24 ص 362

در صحیح بخاری آمده است :

حدثنا یزید بن زریع حدثنا سعید عن قتاده عن انس رضی الله عنه عن النبی صلی الله علیع و سلم قال العبد اذا وضع فی قبره و تولی و ذهب اصحابه حتی انه لیسمع قرع نعالهم ...

در این حدیث پیامبر خدا می فرماید که وقتی بنده ای در قبر گذاشته می شود و افرادی که او را تشییع کرده اند از سر مزار دور می شوند هنوزمرده صدای کفش های آنها را می شنود  که ...

در حدیثی دیگر در صحیح مسلم آمده است : 

...فقال یا فلان بن فلان و یا فلان بن فلان هل وجدتم ما وعدكم الله و رسوله حقا فإنی قد وجدت ما وعدنی الله حقا قال عمر یا رسول الله كیف تكلم اجسادا لا أرواح فیها قال ما أنتم بأسمع بما اقول منهم غَیْرَ أنهم لا یستطیعون أن یردوا علی شیئا

اصل این حدیث در مسلم با رقم 5121 روایت شده است و مانند آن در مسلم 5020 و در نسائی 2047 و2306 و در احمد 177 ، 12819 و 13551 آمده است اما شواهد زیادی هم برای این حدیث با بیان های گوناگون در كتب معتبر وجود دارد از جمله صحیح بخاری رقم حدیث   1281 ، 3682و 3722  در صحیح مسلم رقم حدیث 1547 و 1548 سنن نسائی رقم حدیث  2049 مسند احمد رقم حدیث 5632 و 5870  بخشی از بیان مسلم در حدیث   5020

همین حدیث در صحیح بخاری با این بیان آمده است : 

حدثنا: ‏علی بن عبد الله‏، حدثنا: ‏یعقوب بن إبراهیم‏، حدثنی:‏‏أبی‏، عن ‏صالح‏، حدثنی:‏نافع ‏أن‏ ‏إبن عمر‏ ‏(ر)‏ ‏أخبره قال:‏إطلع النبی (ص) ‏‏على أهل ‏القلیب ‏فقال:‏ وجدتم ما وعد ربكم حقاً ، فقیل له ‏تدعو أمواتاً فقال:ما أنتم بأسمع منهم ولكن لا یجیبون

معنی  حدیثی که کامل آن در کتب آمده است و بخش هائی از آن را نوشتیم و تقریبا در تمام کتب اهل سنت آمده است این است : 

 پس از جنگ بدر وپیروزی مسلمانان پیامبر اسلام دستور داد کشته های مشرک قریش را در چاهی بریزند پیامبر اکرم آنان را یک به یک به نام صدا زد وگفتند: عتبه ،شیبه ، امیه ،ابو جهل و... آیا آنچه را که پروردگارم وعده کرده بود حق وپا بر جا یافتید ، من آنچه را که پروردگارم وعده داده بود حق وحقیقت یافتم دراین موقع عمر بن خطاب به پیامبر (ص) گفتند آیا کسانی را که مرده اند صدا می زنید ، ایشان فرمود : شما ها از آنان شنواتر نیستید آنان قدرت بر جواب ندارند

همچنین در حدیثی دیگر در صحیح مسلم آمده است : 

((رسول خدا (ص) فرمودند که در شبی که من را به آسمان بردند بر موسی رفتم یا گذشتم - در کنار جایی که خاک سرخ زیادی جمع شده بود- و او ایستاده بود و در قبرش نماز می خواند))

این حدیث در مسلم رقم 4379 و 4380 آمده است در نسائی ارقام 1613 تا 1619 و در مسند احمد رقم 11765 ، 12046 و 13103 و در ذکر خبر اصبهان جزء 2 صفحه 83 آلبانی احکام الجنائز صفحه 213 فتح الباری جزء 6 صفحه 532 الفوائد صفحه74 و بسیاری کتب دیگر آمده است

این حدیث آنقدر واضح است که دشمنان رسول خدا یعنی بزرگان وهابیت نیز مجبور به اعتراف در مقابل آن شده اند توجه فرمائید : 

عبد العزیز بن باز – عبد العزیز آل الشیخ – عبد الله غدیان – صالح الفوزان – بكر أبو زیددر جلد 1المجموعه الثانیه صفحه 175 می نویسند :

كل ذلك حق یجب الإیمان به والتسلیم له ، وإثبات أن رسول الله صلى الله علیه وسلم رأى موسى علیه السلام فی قبره یصلی ، ورآه أیضا فی السماء ، والله على كل شیء قدیر ، ولا یجوز إنكار ما ثبت فی النصوص الصحیحة عن النبی صلى الله علیه وسلم لحیرة العقول فیه ، أو قیاس عالم الغیب وعالم البرزخ على عالم الشهادة ، أو دعوى أن ذلك من مختلقات الیهود ، فكل ذلك خطأ وضلال ، وانحراف عن الصراط المستقیم "

ترجمه :

(هر آنچه که حق است واجب است که در برابر آن تسلیم شد و به آن ایمان داشت رسول خدا (ص) موسی علیه السلام را دیده است در حالیکه در قبرش نماز می خواند و او را در آسمان دیده است خداوند بر هر چیز قادر است جایز نیست آن چیزی که در نصوص صحیح از قول رسول خدا (ص) آمده است را بدلیل شگفتی و عدم فهم و درک عقل انکار کنیم و یا عالم غیب و برزخ را با عالم ماده مقایسه کنیم یا بگوئیم این از اسرائیلیات است همه ی این تفکرات اشتباه و گمراهی از راه راست است .)

قبلا از این حدیث سخن گفتیم :

(الأنبیاء أحیاء فی قبورهم یصلون )

درجه ی اتقان این حدیث آنقدر بالاست که شخصی مثل ناصرالدین آلبانی (بناینگذار سلفی احیایی یا همان جماعت تبلیغ ایران )که عمری را صرف مبارزه با جایگاه رسول خدا کرده است به اعتراف واداشته است .

لازم به ذکر است این افراد علی الظاهر خود را مرید رسول خدا می دانند اما در عمل و فتوا به بهانه ی مبارزه با شرک و خرافه هیچ چیز علیه ایشان کم نگذاشته اند

آلبانی در مورد این حدیث در احکام الجنائز صفحه ی 213 می نویسد :

که این حدیث در صفحه 622 مسند ابو یعلی آمده است و از احادیث صحیح می باشد .

همچنین در صحیح الجامع رقم 2790 حدیث را صحیح خوانده است در السلسله الصحیحه رقم 621 اسناد آن را قوی دانسته است

بزرگان اهل سنت که همگی از عاشقان رسول خدا هستند با وجد و شعف در مورد اینگونه احادیث کتاب ها نوشته و ذهن و روح خود را با آن زینت بخشیده اند همانند :

کتاب بدر المنیر جلد 5 صفحه 285 حدیث را صحیح دانسته است و بعد در ادامه نوشته است رجاله کلهم ثقات معروفون .

بیهقی کتابی دارد در خصوص زندگی انبیاء در قبرهایشان که همین حدیث را در آن به عنوان حدیث صحیح آورده است .شوکانی در نیل الاوطار جزء5 صفحه 178 از قول بیهقی آن را صحیح خوانده است .مناوی در فیض القدیر جزء 3 صفحه 239 این حدیث را که از طریق انس بن مالک وارد شده است صحیح خوانده است.

هیثمی در مجمع الزوائد جزء 8 صفحه 210 به آن استناد کرده است.

در سعد السعود صفحه ی 151 با توجه به این حدیث توجه ویژه شده و از آن نتایجی گرفته شده است.

در کتابم ( وهابیت در مقابل اهل سنت جلد چهارم ) کامل این مسائل را شرح داده و راویان برخی احادیث را بررسی کرده ام متأسفانه بدلیل نداشتن پول تا بحال موفق به چاپ آن نشده ام مسئولین هم که فقط قول داده اند و عملا پشتیبانی از این جلد نکرده اند اگر الان بنده در عربستان بودم و در مورد یکی از موارد مورد علاقه ی آنان تحقیق می کردم و می نوشتم دلارهای نفتی که به سراغ طباطبائی ها رفت به طرف من هم سرازیر می شد اما چون در ایرانم و ضد وهابیت می نویسم باید این ور و آن ور شرح بدم که چاپ این کتب چقدر نیاز است آخرش هم نتوانم کتابم را منتشر کنم البته هر چه خدا تقدیر کند همان خواهد شد شکی نیست که بنده فقط محتاج خدایم و از هیچ انس و جنی توقعی ندارم و اگر نزد مسئولین رفته ام برای این است که به خودشان ثابت شود چقدر در عمل در ادعای مبارزه با وهابیت صادقند . 

بگذریم :

در حدیثی دیگر در ابن ماجه آمده است : 

عن أبی الدرداء قال: قال رسول الله - صلى الله علیه وسلم -: (أكثروا علی من الصلاة یوم الجمعة، فإنه یوم مشهود تشهده الملائكة، وإن أحدا لن یصلی علی إلا عرضت علی صلاته حین یفرغ منها) قال: قلت: وبعد الموت ؟ قال: وبعد الموت إن الله حرم على الأرض أن تأكل أجساد الأنبیاء - علیهم الصلاة والسلام 

در این حدیث پیامبر خدا به صراحت می فرمایند که  در روز جمعه برمن بیشتر درود بفرستید  چون ملائک آن درودها را به پیامبر منتقل می کنند و وقتی از ایشان سوال می شود آیا این موضوع بعد از مرگ شما هم تداوم یابد ایشان می فرمایند بله حتی بعد از مرگ نیز چرا که خداوند بر زمین حرام کرده است که اجساد انبیاء را از بین ببرد . 

این حدیث نیز توسط آلبانی صحیح اعلام شده است در صحیح و ضعیف ابن ماجه 1085 آن را صحیح خوانده است . 

یکی دیگر از عالمان بزرگوار اهل سنت سید نور الدین ابوالحسن علی بن‌عبدالله بن‌احمد معروف به سمهودی است این عالم بزرگ و دوست داشتنی را به حق باید بلبل بوستان رسول خدا نامید نغمه های  چشم نواز او در کتبش دل هر مسلمانی را شاد می کند و ارادت فراوان او به فخر کائنات قلب هر مسلمانی را لبالب از احترام به آن فقیه و عالم وارسته ی شافعی مذهب مصری الاصل می کند نسب او به امام حسن مجتبی و از آن طریق به رسول خدا باز می گردد . امام شافعی هنگامی که از شیفتگی خودش به رسول خدا و آل او می گفت از یک مجتهد به یک شاعر تبدیل می شد و اشک دیده ، گونه هایش را تجلی می بخشید  این وضعیت عرفانی همانی است که سمهودی نیز به آن دچار است عشق رسول خدا سراسر وجود سمهودی را تسخیر کرده است او حتی در برابر نام پیامبر اسلام وال او شیدائی به تمام معنا است . 

این عالم بزرگوار در کتب متعددی تلاش کرد فتنه ی دارندگان تفکر وهابی گری آن زمان را  خنثی کند و بر دل مؤمنین محبت رسول خدا را بکارد به گوشه هائی از سخنان او دقت فرمائید : 

(( ...روایات نشان می‌دهند پیامبر اکرم(ص) سلام کسانی را که در نزد قبرش به او سلام می‌کند، بی‌واسطه می‌شنود و جواب سلام‌کننده را می‌دهد. بنابراین اگر کسی تمام اموالش را هزینه کند تا کنار قبر پیامبر(ص) به پیامبر(ص) سلام دهد، تا حضرت محمد (ص) جواب سلام او را دهد، مالش را در راه صحیحی هزینه کرده است (وفاء الوفاء ص 1351). ))

او که از روحانیونی بود که این تیمیه را دوست نمی داشت و به نظرات او اشکالات جدی داشت در جائی برای اثبات سخن خود به یکی از سخنان دشمن رسول خدا متوسل می شود و می نویسد : 

 ابن‌عبدالهادی از ابن‌تیمیه نقل کرده ـ گفته است که: «شهدا بلکه تمام مؤمنین زمانی‌که زائری آنان را زیارت می‌کند و به آن مرده سلام می‌دهد، فرد سلام‌دهنده را می‌شناسند و جواب آن را می‌دهند». پس اگر این وصف حال آحاد مؤمنین است، پس چگونه است حال سید مرسلین؟! (همان منبع همان صفحه ) 

او ادامه می دهد : تردیدی وجود ندارد که پیامبر(ص) مثل دیگر پیامبران الهی در قبر زنده است؛ و همگی حیاتی کامل‌تر از شهدا دارند؛ زیرا پیامبر(ص) فرمود: «عِلمی بَعدَ وَفاتی کَعِلْمی فی حَیاتی»، و باز پیامبر(ص) فرمود: «الأنبیاء أحیاء فی قبورهم یصلّون»، و بیهقی می‌نویسد که برای حیات انبیا بعد از مرگشان شواهد زیادی از احادیث صحیح وجود دارد و حدیث صحیح «إنّ الله حرّم علی الأرض أن تأکل أجساد الأنبیاء» را ابن‌ماجه و ابوداود و حاکم نیشابوری و ابن‌حبان در صحیح خود نقل کرده‌اند(همان منبع ص 1353).

سمهودی در مورد توسل به پیامبر خدا بعد از مرگش می نویسد : 

توسل به پیامبر(ص ) بعد از ممات و در برزخ است. در روایت است که فردی نزد عثمان (رض) آمد و حاجت خود را بیان کرد، اما با بی‌توجهی خلیفه روبه‌رو شد. عثمان بن‌حنیف که ناظر این صحنه بود، نزد آن شخص رفت و قصه آن نابینا و پیامبر(ص)را برای وی بازگو کرد و از او خواست که به پیامبر(ص ) متوسل شود و بگوید: «اللّهم إنّی أسألک و أتوجّه إلیک بنبینا محمّد نبیّ الرحمة یا محمّد إنیّ أتوجّه بک إلی رّبک أن تقضی حاجتی». در این روایت، عثمان بن‌حنیف یکی از صحابه مشهور، توسل به پیامبر(ص ) را به حاجتمند آموخته و آن را نه تنها شرک ندانسته، بلکه عملی پسندیده معرفی کرده است و طبق دیدگاه ابن‌تیمیه، سلف، اسلام را بهتر از دیگران فهمیده‌اند؛ لذا فهم عثمان بن‌حنیف از فهم ابن‌تیمیه برتر است و توسل به ذات پیامبر(ص) در زمان ممات جایز و پسندیده است(همان منبع ص 1373 )

در قرآن نیز در خصوص حال مردگان مطالب کلیدی فراوان است فقط لازم است انسان پیش داوری را کنار بگذارد و به آیات و احادیث مرتبط توجه کامل نماید . 

شاید معروفترین آیه ، آیه ی 169 سوره ی آل عمران باشد :

(( وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاء عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ. )) 

در این آیه به صراحت دستور فرموده بخشی از مردگان (شهدا ) را مرده نپندارید . 

در ایات    آمده است : 

أَخَذَتْهُمُ اَلرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِی دارِهِمْ جاثِمِینَ. فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَ قالَ یا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالَةَ رَبِّی وَ نَصَحْتُ لَكُمْ وَ لكِنْ لا تُحِبُّونَ اَلنَّاصِحِینَ‏   اعراف  آیات 78 و 79 

پس زلزله ای سخت آنان را فرو گرفت و در خانه های خود بر جای مردند ، صالح از آنان روی برگردانید و گفت : ای قوم من ، رسالت پروردگارم را به شما رسانیدم و اندرز تان دادم ولی شما نیكخواهان را دوست ندارید

در اینجا نیز حضرت صالح با قومش پس از مردنشان سخن می گوید 

در قرآن در مورد مرده ی کفار نیز صحبت شده است و از زندگی پس از مرگ ایشان سخن رانده شده است : 

در مورد فرعونیان قرآن می فرماید: ((هر صبح و شام بر آتش عرضه می شوند و روزی که رستاخیز می رسد (فریاد می رسد ) که فرعونیان را در سخت ترین عذاب بیندازید ))

در قرآن بارها به مردگان سلام شده است : 

سلام بر نوح و سلام بر ابرهیم و سلام بر مرسلین از سلام هائی است که قر آن آراسته ی مردگان کرده است بدیهی است که اگر مرده قادر به پاسخگوئی به سلام نباشد سلام بر او لغو و بیهوده است و قرآن هیچ گاه کار لغو انجام نمی دهد 

ادامه دارد 

 

  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :